موتورسیکلت برای برخی نماد آزادی و سرعت است، اما در برخی شهرهای جهان به معضل تبدیل شده است. ممنوعیت موتورسیکلت به دلیل ترافیک، آلودگی هوا و سر و صدا، در حال گسترش است. اما چرا برخی شهرها موتور را کنار گذاشتهاند و برخی هنوز آن را قلب خیابانهای خود میدانند؟ این مقاله نگاهی به دلایل و نمونههای واقعی دارد.
دلایل ممنوعیت موتورسیکلت
شهرهایی مانند پکن، شنژن و جاکارتا عبور موتورسیکلت در مناطق مرکزی را محدود کردهاند. دلیل اصلی کاهش آلودگی صوتی و هوا و نظم بخشیدن به ترافیک است. در نیجریه نیز ممنوعیت بیشتر امنیتی است و تصادفات مرگبار دلیل اصلی اعلام شده است. در پاریس محدودیت مدلهای بنزینی و اعمال عوارض شهری تلاش میکند محیطی آرام و سالم برای شهروندان ایجاد کند.
تأثیر اجتماعی و اقتصادی
ممنوعیت موتورسیکلت همیشه عادلانه نیست. در جاکارتا ثروتمندان راحتتر و فقرا بیشتر پیاده شدند. این مثال نشان میدهد تصمیمهای شهری تنها به محیط زیست محدود نمیشوند و گاه نابرابری اجتماعی هم ایجاد میکنند. با این حال، کاهش تصادفات و حفظ امنیت شهروندان اغلب اولویت بالاتری دارد.
کشورهایی که هنوز بر دوچرخ میتازند
در مقابل، هند، ویتنام و تایلند هنوز موتورسیکلت را بخش حیاتی زندگی میدانند. در ویتنام تعداد موتورها چند برابر خودروهاست و در هند سالانه بیش از ۱۷ میلیون دستگاه فروخته میشود. موتورسیکلت در این کشورها نه تنها وسیله جابهجایی، بلکه بخشی از هویت فرهنگی و اقتصادی مردم است و بسیاری از فعالیتهای روزمره بدون آن غیرممکن به نظر میرسد.
آینده؛ موتورهای برقی و سکوت خیابانها
با پیشرفت فناوری، موتورسیکلتهای برقی میتوانند جایگزین مدلهای بنزینی شوند و هم آلودگی و هم سر و صدا را کاهش دهند. آینده شهری به سمت سکوت الکتریکی حرکت میکند، اما حس آزادی و هیجان موتورسواری همچنان باقی خواهد ماند. هرچند برخی شهرها محدودیتهایی ایجاد میکنند، علاقه مردم به دوچرخهسواری و موتورسیکلت هیچگاه از بین نمیرود.
نظر شما چیست؟